675648c2785e9a3

بررسی تطبیقی دیدگاه ملاصدرا و علامه طباطبایی در باب سلوک عرفانی

نوع مقاله: علمی-پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت مدرس

2 استاد دانشگاه تربیت مدرس

چکیده

در این مقاله سعی بر آن است تا به مسئلة سلوک عرفانی در تفکر فلسفی ملاصدرا و علامه طباطبایی بپردازیم. مهم‌ترین هدف پژوهش حاضر این است که نشان دهد که نوآوری‌های علامه طباطبایی در این مسئله، بر اساس مبانی نظری فلسفة او، چه بوده است. ملاصدرا اسفار اربعة خود را بر اساس آموزه‌های عرفانی ابن‌عربی، به‌‌خصوص سفرهای چهارگانة انسان برای سلوک در حقایق الهی تنظیم می‌کند و تلاش دارد تفسیری فلسفی از سلوک عرفانی انسان در مسیر الی الله ارائه کند. او مقصد سلوک عرفانی را رسیدن به ساحت وجود بر محور معرفت و حکمت نظری می‌داند و از قرب الهی نیز در همین پارادایم صحبت می‌کند ولی آن را متفرع بر حکمت نظری و مباحث وجودشناسی می‌داند. علامه طباطبایی با اثبات وحدت شخصی وجود به عنوان اولین مسئلة فلسفی، با ظرافت تمام، طرح ملاصدرا از سلوک عرفانی را با توجه به مبانی خویش تغییر می‌دهد. در فلسفة او سلوک عرفانی جهت نزدیک‌شدن به واقعیت مطلق و رسیدن به قرب الهی بدون واسطه‌هایی که ملاصدرا مطرح می‌کند، محقق می‌شود

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Mulla Sadra and Allamah Tabataba’i on Mystical Wayfaring;A Comparative Study

نویسندگان [English]

  • Azam Eslami Nashalji 1
  • Reza Akbarian 2
چکیده [English]

In this article, the author tries to discuss ‘mystical wayfaring’ in Mulla Sadra and Allamah Tabataba’i’s thoughts. The main objective of the present study is to outline the Allamah’s innovations in the issue, on the basis of the theoretical grounds of his philosophy. Mulla Sadra arranges his al-Asfar al-Arba‘ah (Four Intellectual Journeys) in line with mystical teachings of Ibn ‘Arabi and in particular man’s four journeys for wayfaring in Divine truths. He tries to provide a philosophical interpretation of man’s mystical wayfaring in his path towards Allah. He believes that the end of mystical wayfaring is to come to the sphere of existence on the basis of knowledge and theoretical hikmah; and speaks of Divine proximity within this very paradigm, though he considers it as something marginal to theoretical hikmah and ontological issues. Proving personal unity of existence, based on his own principles, Allamah Tabataba’i, delicately, changes Mulla Sadra’s plan; in his philosophy, mystical wayfaring is realized to approach to the absolute reality and Divine proximity, without intermediates mentioned by Mulla Sadra

کلیدواژه‌ها [English]

  • mystical wayfaring
  • Mulla Sadra
  • Allamah Tabataba’i